Er is niets om je voor te schamen als je de delen van jezelf laat zien die er anders uitzien.
Littekens. Geboortevlekken. Operatielittekens. Afwijkingen. Zwellingen. Huidaandoeningen. Alles wat je lichaam anders maakt dan wat de maatschappij als ‘normaal’ beschouwt.
Geen van deze dingen maakt je minder mooi. En niets ervan hoef je te verbergen.
Lange tijd, zo denk ik, wordt velen van ons – rechtstreeks of indirect – geleerd om de dingen die ons anders maken te bedekken. Maar waarom zouden we dat doen?
Mijn been ziet er anders uit vanwege het syndroom van Klippel-Trenaunay. Het draagt de zichtbare herinneringen aan alles wat mijn lichaam heeft doorstaan. En hoewel ik er zeker dagen zijn waarop ik hiermee worstel, weiger ik te geloven dat ik me ervoor zou moeten schamen.
Je littekens betekenen niet dat je beschadigd bent.
Je lichamelijke afwijkingen maken je niet minder waardevol.
Je verschillen maken je niet minder mooi.
Je bent niemand een ‘perfect’ lichaam verschuldigd.
Dus of je nu één litteken hebt of een lichaam vol littekens, een geboortevlek, een ledemaat dat er anders uitziet, of iets anders dat je jarenlang hebt geprobeerd te verbergen – weet alsjeblieft dat je absoluut niets hebt om je voor te schamen.
Je lichaam heeft een verhaal.
Je mag dat verhaal laten zien. Je mag van je lichaam houden. En je mag er precies zoals je bent zijn en ruimte innemen – je hebt niemands toestemming nodig om dat te doen. 💜
Liefs,
Ari