Ik deel mijn verhaal omdat er ergens iemand is die juist datgene verbergt wat hem of haar mooi maakt. De eerste helft van mijn leven deed ik precies hetzelfde: ik verborg mezelf achter lange broeken en jurken en was ontzettend bang om te laten zien wat daaronder zat.
Toen ik volwassen begon te worden, realiseerde ik me dat ik me nergens voor hoefde te schamen. Waarom zou ik mijn excuses aanbieden voor iets waar ik geen controle over heb? En bovendien: wie is de maatschappij om te bepalen wat wel of niet mooi is?
Of je nu een lichaam hebt dat door de maatschappij als conventioneel aantrekkelijk wordt beschouwd of niet, je bent net zo goed liefde, vriendelijkheid en waardering waard. Vergeet dat alsjeblieft nooit.
Als ik zelfs maar één persoon kan helpen zich gezien te voelen en zich minder te schamen voor zijn of haar uiterlijk, dan is het altijd de moeite waard om me kwetsbaar op te stellen en mijn verhaal te delen.
En dat zal ik blijven doen. 💜💜
Ari