AV malformatie

Ontbrekende haarvaten
bloodvessels

Een arterioveneuze malformatie (AVM) is een vaatafwijking, waarbij er sprake is van een abnormale directe verbinding tussen slagaders (arterie) en aders (vene). Het netwerk van haarvaten ontbreekt. Bepaalde mutaties in het DNA zouden een rol kunnen spelen bij het ontstaan van AVM’s maar het is meestal niet erfelijk.

In een normaal vaatstelsel voert een slagader onder hoge druk (door de pompwerking van het hart), zuurstofrijk bloed aan, dat via een fijn netwerk van haarvaatjes (capillairen) langs weefsel stroomt. Daar wordt de zuurstof afgegeven en vervolgens komt het zuurstofarme bloed via kleine afvoerende vaatjes samen in de grote afvoerende aderen. In dat aderstelsel heerst een lage druk. In een AVM ontbreekt het netwerk van haarvaatjes. In een AVM gaat het bloed van de slagader direct naar de ader. Omdat aders in tegenstelling tot slagaders een dunne wand hebben worden ze door de bloeddruk geleidelijk aan opgeblazen tot verwijde gekronkelde ‘spataders’.

Dit kan overal in het lichaam gebeuren. Hierdoor kunnen er problemen ontstaan, maar dat is afhankelijk van de locatie. AV malformaties kunnen echter groeien en daardoor een grotere kans op mogelijke problemen geven.

Mogelijke problemen:

  1. De meest voorkomende problemen bij een AVM zijn bloedingen en pijn. Als de bloeding onbehandeld blijft, kan deze aanzienlijke neurologische schade veroorzaken en fataal zijn.
  2. Hartproblemen. Een groot AVM kan belastend zijn voor het hart. Het hart heeft dan moeite om het hele lijf van bloed te voorzien en er kan hartfalen ontstaan.
  3. Normaal gesproken stroomt bloed heel soepel door de bloedvaten. Bij afwijkingen van de vaten kan het bloed net iets anders gaan stromen of met een andere snelheid stromen; dit kan stollingsproblemen geven.
  4. Cosmetische problemen (roodheid) wanneer deze zichtbaar zijn door de huid.

Technieken voor de diagnose van een AVM

Computertomografie angiografie (CT-angiografie)

Dit is een techniek die wordt gebruikt om arteriële en veneuze vaten in het hele lichaam zichtbaar te maken. Met behulp van contrastvloeistof dat in de bloedvaten wordt geïnjecteerd, worden beelden gemaakt om te zoeken naar AVM’s.

Computergestuurde tomografie (CT)

CT-scans gebruiken röntgenfoto’s om beelden van het hoofd, de hersenen of het ruggenmerg te maken en kunnen helpen om bloedingen te laten zien.

Magnetische resonantie beeldvorming (MRI)

Een MRI maakt gebruik van krachtige magneten en radiogolven om gedetailleerde beelden van weefsels zichtbaar te maken. Een MRI kan kleine veranderingen in weefsels detecteren

 

Behandeling

Per persoon zal moeten worden gekeken of behandeling echt nodig is en zo ja, op welke manier. De behandelingen geven namelijk ook weer een kans op bloedingen. Een AV malformatie kan op verschillende manieren worden behandeld.

Chirurgische verwijdering

Met behulp van een operatie kan een AVM verwijderd worden. Dat kan alleen wanneer het AVM zich in een gebied bevindt waar de chirurg het AVM kan verwijderen met weinig risico op aanzienlijke schade aan het (hersen)weefsel.

Endovasculaire behandeling

Endovasculaire embolisatie is een soort operatie waarbij de chirurg een katheter door de slagaders naar de AVM toe brengt. Vervolgens wordt een stof geïnjecteerd om delen van het AVM af te sluiten om de bloedstroom te verminderen. Het doel hiervan is bloedingen te verminderen en de afwijking kleiner te maken. (lees meer op: https://www.cmtc.nl/pedia/ovm/behandeling-vasculaire-malformaties-met-interventieradiologie/).

Stereotactische radiochirurgie

Soms wordt stereotactische radiochirurgie gebruikt om AVM’s te behandelen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van intense, zeer gerichte straling om de bloedvaten te beschadigen en de bloedtoevoer naar het AVM te stoppen.

Volg ons op

Nieuwsbrief